Jeden z najpopularniejszych superbohaterów Marvel Studios - Iron Man - doczekał się debitu na wielkim ekranie. Realizacją projektu zajął się Jon Favreau, twórca filmów „Elf” i „Zathura: Kosmiczna przygoda”. Należy przyznać, że wybór reżysera był całkiem trafny, gdyż Favreau podchodzi do projektu z odpowiednim dystansem, bezbłędnie wyczuwając klimat komiksowo-fantastyczny, a dzięki temu udaje się nadać filmowi odpowiednią dynamikę i charakter.

W rolę głównego bohatera – Tony’ego Starka – wcielił się Robert Downey Jr., który odegrał swoją rolę wręcz znakomicie. Moim zdaniem, on również podszedł do tego z odpowiednim dystansem, a w trakcie realizacji projektu świetnie się bawił. Jednocześnie nadał głównemu bohaterowi charyzmatyczny, bezkompromisowy charakter, kogoś kogo od razu zaczyna się lubić. Wraz z nim na ekranie zobaczymy Terrence`a Howarda jako przyjaciela Starka, Gwyneth Paltrow - jego wierną asystentkę - oraz Jeffa Bridgesa . Każde z nich pokazuje kawałek bardzo solidnego aktorstwa, a to odbija się bardzo korzystnie na całej produkcji. Warto dodać, że wymienieni aktorzy byli już w swojej karierze nominowani do Oscara. Świadczy to o tym, jak dobrą ekipę udało się Favreau zebrać.

Film opowiada o Tony’m Starku, genialnym wynalazcy broni, który odziedziczył po swoim ojcu ogromną korporację, Stał się miliarderem i jedną z najbardziej znanych osób w Stanach. Jego tryb życia jest godny pozazdroszczenia, nieustannie upiją się na wszelkich galach i bankietach, zalicza dziewczyny z okładek „Maxima”, ciągle bawi się swoim życiem. Wszystko ulega zmianie, kiedy po prezentacji jednego ze swoich wynalazków – rakiety ziemia-ziema nowej generacji - wpada w zasadzkę lokalnych terrorystów i trafia do niewoli. Zostaje mu postawione ultimatum, ma zbudować nową rakietę i wtedy odzyska wolność, jeśli tego nie zrobi zginie. Tony dość trafnie ocenił swoje szanse na walność, dlatego w warsztacie jaki mu oddano do dyspozycji postanowił stworzyć zbroję, dzięki której będzie w stanie uciec. Porwanie i jego następstwa coś w nim zmieniają, zaczyna zdawać sobie sprawę, jak wielką krzywdę niewinnym ludziom może wyrządzać broń produkowana w jego zakładach. Postanawia coś zmienić, ale zmiany nie wszystkim się podobają…

Akcja filmu przez właściwie cały czas utrzymuje się na odpowiednim szybkim poziomie, trzyma w napięciu i dostarcza rozrywki. Amerykańskie superprodukcje w ostatnim czasie przyzwyczaiły nas do efektów specjalnych na najwyższym poziomie, oczywiście „Iron Man” pod tym względem również trzyma poziom, a być może nawet nieco go przewyższa. Największym zaskoczeniem w filmie są dialogi, które zazwyczaj stanowią przykry obowiązek w filmach tego typu. W tym wypadku jednak są one naprawdę dobre, żartobliwe przerywają sceny akcji idealnie komponując się w filmie i nadając mu lekki klimat. Wszystko uzupełnia bardzo starannie dobrana muzyka, z utworem Blach Sabbath „Iron Man” na czele.

Nie obyło się jednak bez pewnych wad i niedociągnięć. Film jest nieco zbyt długi, chociaż gdyby dość nudne ujęcia w jaskini zamienić na sceny akcji pewnie nie dałoby się tego tak odczuć. Dużym rozczarowaniem dla mnie była finałowa walka, która po prostu rozegrała się i wiele więcej o niej powiedzieć nie można. W porównaniu do całego filmu była dwie klasy niżej. Należy również uprzedzić osoby, zrażone do filmów typowo amerykańskich, aby tej pozycji do obowiązkowych pokazów nie zaliczały.